Święto Ostara to sabat równonocy wiosennej, podczas którego dzień i noc stają się równe, a po nim dni stopniowo będą stawały się dłuższe niż noce. Obchodzi się je w okolicach 21 marca lub przy okazji pierwszej po równonocy pełni księżyca. Święto to nazywane jest także niekiedy Alban Eiler, co można przetłumaczyć jako Światło Ziemi czy Festiwal Drzew. To jedna z najważniejszych świąt, z pewnością warte odnotowania magicznym kalendarium!
Geneza Święta Ostara
Święto to swoimi korzeniami sięga tradycji germańskich, a swoją nazwę przejęło od bogini Ostary. Na obszarach Wielkiej Brytanii nazwa ta została przekształcona w Estore. Bogini ta w wierzeniach przedstawiana była jako młoda piękna kobieta odziana w biel. Na głowie miała wianek upleciony z polnych kwiatów. Emanowała ogromną radością, co utożsamiane było z budzącą się do życia wiosną. Święto to celebrowanie zwycięstwa życia nad śmiercią i światła nad ciemnością. Jest to czas, gdy to co nowe zastępuje wszystko co stare i smutne, a zima ustępuje miejsca wiośnie. Święto Ostara to także festiwal światła, radości i pomyślności, które mają towarzyszyć przez następny rok.
Symbole Święta Ostara
Najbardziej znanym i popularnym symbolem rodzącego się życia jest jajko. Podobnie, jak w tradycji chrześcijańskiej kojarzone jest ono z odrodzeniem i początkiem nowego istnienia. Białko i żółtko, które się w nim znajdują łączą ze sobą pierwiastek męski i żeński. Innym symbolem jest także zajączek, ponieważ według wierzeń bogini Ostara znalazła małego ptaszka i chcąc uchronić go przed śmiercią zamieniła w zajączka. Mimo tej przemiany nadal znosił jajka, a w ramach podziękowania składał je jako podarunki dla swojej wybawczyni.
Rytuały związane ze Świętem
Przygotowanie do obchodzenia Święta powinno się zacząć od generalnych porządków w domu. Trzeba przeprowadzić je bardzo dokładnie i skrupulatnie, aby skutecznie usunąć ze wszystkich zakamarków resztki zimy. Jednym z głównych rytuałów, który związany jest ze Świętem Ostara jest sadzenie roślin. Dzięki temu zaszczepiamy w sobie siłę, a także nasze pragnienia i wszystko to, co chcemy, aby w nas wzrastało i wydawało owoce. Dla osób celebrujących to święto odrodzenia życia bardzo ważne jest przyniesienie do domu wierzby z kotkami. Dzięki temu całe domostwo i wszyscy domownicy są chronieni przed nieszczęściami i złem. Innym rytuałem jest ozdabianie całego domu świeżymi i kolorowymi kwiatami, które wnoszą dużo radości i wprawiają w doskonały nastrój. Z rytuałów Święta Ostara wywodzi się także tradycja topienia lub palenia marzanny. Mieszkańcy wsi zbierali się na polach i hałasowali na wszystkie możliwe sposoby, aby przegonić zimę. Przygotowywano kukłę, z którą odwiedzano wszystkie domostwa, aby zabrała ona ze sobą resztki zimy, a następnie palono ją lub topiono w pobliskiej rzece, aby zawitała już wiosna.
